1.  Voor later, als ik tijd heb

Jaren geleden kreeg ik van mijn vader een met de hand getekend deel van de stamboom (gedateerd 1975) van de "van der Vliet" familie en een getypte versie van een ander deel van de boom. Maar op het moment dat ik de papieren kreeg had ik andere dingen aan m'n hoofd, dus verdwenen ze op de stapel "voor later, als ik tijd heb".

Inmiddels is het later, en heb ik voldoende tijd - en interesse - om me te verdiepen in mijn voorouders en hun nageslacht. Niet dat ik nu plotseling een familiemens ben geworden...  mijn karakter is hetzelfde gebleven, en een neven- en nichtendag zal ik niet organiseren. Ook ben ik niet op jacht naar een familiewapen. Wat de "van der Vlieten" betreft zou dat waarschijnlijk ook niet lukken: wij lijken af te stammen van scheepstimmerlieden, zeevarenden en dominees, en een familiewapen ligt dan niet erg voor de hand.

Waar ik met name in geïnteresseerd ben is hoe een geslacht zich, vanuit die ene stamouder, in de loop van de eeuwen over het land en over de wereld verspreidt, soms sterk opbloeit en uitdijt, en dan weer plotseling - ten dele - uitdooft. Wie die mensen waren en wat ze deden boeit me, in welke tijd ze leefden. En door die tijd dan af te zetten tegen de grote en kleine gebeurtenissen uit de geschiedenis waarvan zij deel uitmaakten, komen de personen weer gedeeltelijk tot leven en krijgt de geschiedenis een extra dimensie.

Ach, wat een zware woorden voor iets wat gewoon leuk is om te doen. Wat dat betreft pas ik, afvallige, nog steeds uitstekend in de calvinistische traditie van mijn voorouders. De appel valt zelfs eeuwen later nog niet ver van de boom.